|
Verslag van de geboortedag |
|
Maandag, 26 januari 2009 - De geboorte van Senna Vandaag stond de keizersnede van Mariska op de agenda. Zondag was zij al naar het ziekenhuis geweest voor een laatste ctg-scan van het hartritme van de baby. De zusters zeiden dat Mariska die nacht van zondag op maandag in het ziekenhuis zou blijven. Wij hadden eerder gehoord dat zij pas maandagochtend opgenomen zou worden. Maar goed, Mariska heeft dus die nacht in het ziekenhuis geslapen. Ik sliep die nacht thuis, mijn oudste dochter Natasja logeerde ook bij mij. Om even over 5.00uur kreeg ik een sms van Mariska: om half 3 waren de vliezen gebroken! Nadat ze een hoop vruchtwater had verloren, heeft ze een hoop weeën moeten verdragen. Wat een bijzonder toeval dat nu uitgerekend deze nacht, die Mariska alsnog in het ziekenhuis heeft doorgebracht en wat de nacht voor de geplande keizersnede was, de vliezen breken. Om 7.00uur waren Natasja en ik bij haar in het ziekenhuis. De weeën waren inmiddels behoorlijk heftig geworden. De zusters hadden Mariska al grotendeels voorbereid op de operatie. Er werd nog een ctg-scan gemaakt, om er zeker van te zijn dat de baby geen problemen ondervond van het verliezen van het vruchtwater. Bovendien werd Mariska verder voorbereid, door een infuus en een katheter aan te leggen. Nu, zo rond een uur of 8 werden de weeën ondraaglijk. De keizersnede stond gepland voor 8.30uur, de eerste van deze maandag. De gynaecoloog, dr. Brinks, was nog nergens te bekennen. Even volhouden dus… Het konden immers ook nog geen hele zware weeën zijn, de vliezen waren pas een paar uur geleden gebroken. Dat bleek even geheel anders uit te pakken… Toen de zusters Mariska nogmaals onderzochten bleek zij volledige ontsluiting te hebben! Paniek in het ziekenhuis… De baby lag namelijk in volledige stuitligging en dr. Brinks had eerder al aangegeven dat deze baby met geen mogelijkheid op natuurlijke wijze ter wereld zou kunnen komen! Naast de stuitligging zou een gewone bevalling onmogelijk worden gemaakt door ongelijkheid van Mariska haar heupen. Toen de dokter die er meteen bijgeroepen werd, het gebeuren aanschouwde, zag zij geen andere mogelijkheid dan Mariska onmiddellijk naar een verloskamer te rijden: de baby kon ieder moment komen, de bevalling zou beginnen. Ik heb haar duidelijk proberen te maken dat dr. Brinks had aangegeven dat dit geen optie zou zijn. De opgeroepen dokter liet weten dat we geen keuze meer hadden, want de OK zouden we niet meer halen. Na een flinke dosis overtuigingskracht van mijn kant, zijn we er alsnog voor gegaan. Met z'n allen op volle kracht Mariska en haar bed naar de OK, een verdieping hoger, duwen! Mariska kreeg wat middelen toegediend, zodat ze tot aan de OK niet zou gaan persen. Toen wij met grote spoed werden klaargemaakt voor de operatie, zat Natasja voor de ingang van de OK-afdeling te wachten. De opgeroepen arts had inmiddels dr. Brinks telefonisch bereikt en sommeerde hem onmiddellijk naar de OK te komen. Binnen werd ik in OK-kleding gehesen en kreeg Mariska nog een ruggenprik. Inmiddels was dr. Brinks gearriveerd en kon alsnog de keizersnede beginnen. Gedurende de operatie heb ik naast Mariska gezeten. De fotocamera had ik af moeten geven aan iemand van het OK-personeel die verder geen functie had. Hij heeft de foto's in de OK genomen. Ik heb samen met Mariska alle aandacht bij de geboorte van onze dochter gehad. Het was een snelle ingreep en voor we het door hadden, hadden we na alle paniek ons dochtertje bij ons. Daarna werd zij meegenomen en gewassen, Mariska zou verder verzorgd worden en ik ging met de baby mee terug naar de kraamafdeling. Buiten de OK wachtte Natasja in alle spanning af. Gelukkig kwamen mijn pasgeboren dochter en ik samen de OK uit… goed nieuws dus! Senna is een gezonde en opgewekte baby, meteen vanaf de geboorte. Ze bleef goed wakker en liet alles gerust gebeuren. Ze werd gewogen: 2820 gram. Haar lengte zal nog niet gemeten worden, omdat ze zo lang in een stuithouding had gelegen en het niet gebruikelijk is om dan dezelfde dag nog de lengte te gaan meten. Nadat een zuster Senna had aangekleed, kreeg ik haar in mijn armen. Ze zou warm gehouden worden door mijn lichaamswarmte. Hoewel ik na alle spanning eerder koud dan warm was, was het fijn om mijn dochter nu eindelijk in mijn armen te kunnen houden. Vervolgens ging ik met Senna en Natasja naar de kamer van Mariska. Daar wachtten we af wanneer Mariska terug zou komen. Ondertussen genoten we van de eerste levensminuten van Senna en stelden we familie en vrienden op de hoogte van het goede nieuws. Na een tijdje kwam Mariska weer op de kamer en werd Senna meteen de gelegenheid geboden om borstvoeding te krijgen. De zusters begeleidden Mariska en Senna hierbij goed. Ook nu liet Senna alles rustig over zich heen komen. Huilen deed ze haast niet. Daar waren we dan, terug op de kamer maar nu met onze dochter in onze armen! Senna had meteen al geplast en later op de middag volgde de rest van de ontlasting… Alles werkt! Ook Mariska kwam snel bij van de operatie. Al snel dronk ze water, bouillon en ranja. Langzaamaan kwam het gevoel in haar benen terug. Inmiddels heb ik als kersverse vader de taken op me genomen die bij deze dag horen: de baby aangeven bij de burgerlijke stand en aanmelden bij het ziekenfonds. Later in de middag heb ik nog de geboortekaartjes gehaald. In de avond ben ik, na thuis te hebben gegeten en even gedag te hebben gezegd tegen de hond, teruggegaan naar het ziekenhuis. We kregen het eerste bezoek: Linda (zus van Mariska) en Niko. De vermoeidheid begint bij ons allen toe te slaan… Het was een lange dag… een spannende dag…
maar vooral een bijzondere dag! De verwachting is dat Mariska na 3 of 4 dagen naar
huis mag. Dat zou dan waarschijnlijk aanstaande donderdag zijn. We
hopen dat ze zo snel mogelijk de pijn van de operatie te boven komt,
zodat ook zij met volle teugen in ons eigen huis van Senna kan genieten. |